Drzewo, którego młode części pokryte są kropelkami żywicy, wydzielającymi aromatyczny zapach. Korona rozłożysta, o charakterystycznych zwieszających się gałązkach, kora biała, młoda łuszcząca się cienkimi płatami. Liście długoogonkowe, trójkątne.

Kotkowate kwiatostany męskie długie i zwisłe, żółte, powstają na szczycie zeszłorocznych gałązek w jesieni. Pojedyncze kotki żeńskie rozwijają się wiosną na krótkich, tegorocznych, ulistnionych, bocznych pędach. Dojrzałe rozpadają się.

Orzech drobny, oskrzydlony.

6 do 25 m

Kwitnie w kwietniu i w maju, równocześnie z rozwojem liści.

Lasy, zarośla, poręby, sadzona przy drogach.

W Polsce pospolita.

Należące do tego rodzaju: drzewo brzoza ojcowska (Betula oycoviensis) - endemit; krzewy: brzoza niska (Betula humilis), brzoza karłowata (Betula nana) - relikt polodowcowy są gatunkami objętymi ochroną gatunkową.